De miskleun van Kluun

chemoStel je voor: Je schrijft een boek. Het boek is autobiografisch en gaat over wat er met jou en je vrouw gebeurt als bij haar borstkanker wordt geconstateerd. Jullie gaan naar de dokter en deze zegt:
‘Zo gauw mogelijk beginnen met chemo, dan bestralen, en dan kijken we wel verder.’

Het is het einde van jullie zorgeloze bestaan. Jouw vreemdgaan stelt niks voor in het licht van wat jullie nu doormaken. De chemo en de bestralingen maken je vrouw doodziek, maar het helpt niet. Dan wordt haar borst geamputeerd. Even lijkt het goed te gaan, maar dan krijgt ze uitzaaiingen.
‘Het is niet meer te genezen’ zegt de dokter, en even daarna sterft je vrouw.

Het boek is rauw, recht uit je hart geschreven, en op de één of andere manier wordt het, tegen alle verwachtingen in, een bestseller. Je boek wordt in 23 talen vertaald en je verkoopt er meer dan een miljoen van – in Nederland meer dan ‘De ontdekking van de hemel’ van Mulisch. Dan volgt er een film. Ook een megasucces, bezocht door meer dan een miljoen mensen.

Zo heb je ineens een publiek van een paar miljoen mensen. En al die mensen lezen je boek, kijken de film over jouw leven en lachen en huilen mee met het lief en leed dat jij en je vrouw hebben doorstaan.

Dit gebeurde met Kluun toen hij ‘Komt een vrouw bij de dokter’ schreef. En in zekere zin, op de tragiek na van het feit dat hij zijn vrouw verloor, is het tot nu toe een waanzinnig succes.

Alleen… ik vraag me af: In hoeverre ben je als schrijver verantwoordelijk voor de boodschap die je de wereld in stuurt? Hoeveel mensen, jonge mensen, oude mensen, gezonde mensen, zieke mensen, mensen die kanker hebben, mensen die een beslissing moeten nemen over hoe ze de kanker gaan aanpakken, mensen die bang zijn, mensen die twijfelen, mensen die het niet weten, mensen die zich bezorgd maken, mensen die ook bang zijn om iemand kwijt te maken, beïnvloed je als schrijver?

Het verhaal van Kluun is een prachtig verhaal over liefde, maar het stuurt ook een bepaalde boodschap de wereld in:
‘Kanker overkomt je. Als het je overkomt is het enige wat je kunt doen zo snel mogelijk naar de dokter gaan en doen wat hij zegt. Chemotherapie, bestralingen en operaties horen erbij. Als dat niet werkt sta je machteloos en ga je hoogstwaarschijnlijk dood.’

Ik vraag me af: Bij welk percentage van die pakweg twee miljoen mensen is door het lezen van het boek of het zien van de film deze boodschap (nog meer) ingeprent? Bij hoeveel mensen heeft het de doorslag gegeven om ook te gaan voor chemotherapie, bestraling of een operatie? Bij hoeveel mensen heeft de riedel kanker-chemo-bestraling-operatie voor altijd als een eenheid postgevat?

Okee, stel dat dat niet meer dan 1 % is. Dus 99 % laat zich niet beïnvloeden – deze groep ziet het verhaal van Kluun gewoon als een persoonlijke vertelling, en wat ze verder aan input krijgen over kanker nemen ze gewoon niet serieus – maar 1 % wel. Hoeveel is 1 % van 2 miljoen? Dat is 20.000. 20.000 mensen die dankzij Kluun (nog meer) zijn gaan geloven in de boodschap die hij uitdraagt. 

Als schrijver ben je dan denk ik heel erg blij dat je zoveel mensen hebt kunnen bereiken. Behalve als het niet waar is. 

Stel dat chemo-bestraling-operatie niet werkt bij kanker. Stel dat uit wetenschappelijk onderzoek blijkt – onderzoek dat geen hond leest, en zeker geen twee miljoen mensen – dat chemo, bestraling en/of een operatie in de meeste kankergevallen niet werkt werkt en vaak meer schade aanricht dan dat het geneest. Stel nou dat meer mensen ziek worden, verminkt raken en doodgaan aan de riedel chemo-bestraling-operatie dan aan kanker. Stel nou dat meer mensen beter worden zónder die riedel dan met.

Hoe zou je je dan voelen als schrijver, als Miskluun, als je er achteraf achter komt dat je boodschap niet klopt?

Het ergst zou in dit geval natuurlijk het besef zijn dat je je vrouw misschien niet aan kanker, maar aan de behandeling bent kwijtgeraakt. Dat lijkt me een afschuwelijke, haast onverdraaglijke realisatie. Akelig ironisch is dan wel het feit dat de titel schrijnend kloppend is: ‘Komt een vrouw bij de dokter’ en niet: ‘Heeft een vrouw kanker.’

Maar daarna zou wellicht het besef komen dat je de wereld nog een boek verschuldigd bent – een boek dat net zo goed is als het vorige, zodat minstens twee miljoen mensen het lezen, en waarin je je vergissing rechtzet.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s