Het Axe effect

Seksuele behoeftes laten zich niet onderdrukken, al probeert een kerk dat tweeduizend jaar achter elkaar, met alle middelen voorhanden. Zelfs de dreiging van het vagevuur weerhoudt mensen er niet van om zich ten volle over te geven aan hun seksuele verlangens. Het lukt vaak wel gedeeltelijk, dat onderdrukken: aan de oppervlakte, aan de buitenkant, of voor een korte tijd. Maar verborgen in de diepere bewustzijnslagen van de mens, en in de schaduwen van de samenleving, vindt seks altijd een uitweg. Dit levert een gespleten maatschappij op: enerzijds wordt seks ontkend, anderzijds is het de grootste inkomstenbron van media en reclame.

Sinds de seksuele revolutie wordt ook de ontkenning van seks ontkend en gaan we prat op onze vermeende openheid, tolerantie en vrijheid ten aanzien van seks. We schamen ons voor onze schaamte, dus we proberen deze te verbergen. Voor de ander, maar ook voor onszelf. Dit levert een seksuele gelaagdheid op waarin niets is wat het lijkt – iets wat soms tot hele grappige paradoxen leidt.

De manier waarop we met geur omgaan is een goed voorbeeld. Vanaf de pubertijd produceert het lichaam geurstoffen die bedoeld zijn om het andere geslacht aan te trekken en seksueel te prikkelen. Deze geurstoffen lijken op muskus, de geur die herten produceren wanneer ze bronstig zijn. Muskus is één van de belangrijkste ingrediënten in parfum. Deze sexy geur verspreiden we via onze zweetklieren, met name die van de seksuele organen en de oksels. Het schaamhaar en okselhaar hebben de functie die geur vast te houden, zodat we ervan verzekerd zijn dat onze signalen opgevangen worden en het gewenste effect hebben.

Ingegeven door schaamte ten aanzien van onze overduidelijke seksuele verlangens proberen we de signalen die ons verraden te verbergen: we scheren ons oksel- en schaamhaar af (het woord alleen al: schaamhaar) en gebruiken deodorant om ervoor te zorgen dat onze lichaamsgeur niet langer te ruiken is. Een interessante vraag tussendoor is waarom vooral vrouwen dit doen, en mannen niet. Zijn het nog steeds de vrouwen die zich het meest schamen voor het feit dat ze seksuele wezens zijn?

De absoluut meest populaire deodorant voor mannen is op dit moment Axe. Dat komt door de reclame. In alle spotjes van Axe is de boodschap overduidelijk: ‘Gebruik Axe en je wordt onweerstaanbaar voor vrouwen.’ Axe heeft een heftige geur die aan muskus doet denken, en zo is de cirkel rond: onze natuurlijke seksuele signalen proberen we uit schaamte te verbergen, maar ergens voelen we dat we daarmee minder aantrekkelijk worden, dus we compenseren dat met een synthetisch, sexy geurtje uit een flesje. Fijn voor Axe, maar een omweg voor ons.

Dit uitzenden van seksuele prikkels via de geur werkt alleen goed als je redelijk gezond bent. Hoe gezonder je bent, des te aantrekkelijker je ruikt. Zo niet, dan worden de hormonale geuren vermengd met de geur van afvalstoffen, die óók door de zweetklieren worden uitgescheiden. De geur van afvalstoffen ervaren we instinctief als vies, penetrant en afstotend: ze geven ons het signaal dat deze persoon niet gezond is, waarmee hij of zij onmiddellijk minder aantrekkelijk wordt als mogelijke seksuele partner.

Dit is de tweede reden dat we deodorant gebruiken: om te verbergen dat we eigenlijk vol zitten met afvalstoffen. Hoe zou het ruiken in de bus, in de trein, in het café, in de winkel of op kantoor als niemand deodorant zou gebruiken?

Inplaats van gezond te worden zodat je lichaam onweerstaanbaar wordt voor het andere geslacht en onze geliefde opgewonden wordt van de geur van je behaarde oksels en geslachtsdelen, scheren we het bewijs van onze onmiskenbare seksualiteit af, onderdrukken we de echte geur, en vervangen we het door een nepgeurtje. De schaamte geldt dus niet alleen het feit dat we sensuele, zinnelijke, seksuele wezens zijn, maar ook voor de toestand waarin ons lichaam verkeert.

Wat mij betreft is de seksuele schaamte volkomen onterecht, maar is de schaamte wat betreft de vervuiling van het lichaam volkomen terecht. Schaamte voor het feit dat we seksuele wezens zijn en daarvan genieten is valse schaamte. Schaamte voor het feit dat we zo slecht voor ons lichaam zorgen dat we gaan stinken, is gezonde schaamte.

Een gezond lichaam stinkt niet en heeft geen deodorant nodig.

______________________________________________________________

Uit: ‘De ware naaktheid’ – Sanne Burger

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s