De strijd tussen de seksen is voorbij

relatieVrouwenavond in het café. Hartsvriendinnen. Stuk voor stuk mooie, zelfbewuste vrouwen met een baan en een gezin. ‘Christiaan is vreemdgegaan’, kondigt Jennifer aan als de eerste ronde mojito’s is gearriveerd. Wat een inkopper, alsof ze een stuk bloederig vlees in een groep hongerige leeuwen gooit. Allemaal storten ze zich op hem. ‘Klootzak’, roept er één. ‘Meteen scheiden! Dan kan hij de rest van zijn leven alimentatie betalen.’ ‘En zijn kinderen hoeft hij ook niet meer te zien’, voegt een ander toe, ‘onbetrouwbare hond.’ ‘Alle mannen zijn hetzelfde’, zegt een derde. ‘Ze denken maar aan één ding.’ ‘Ja, en nu gaat hij een tantraweek doen’, zegt Jennifer schamper, ‘om zichzelf te vinden, zegt hij. Wedden dat hij met die teef gaat?’ Dit zijn geen hartsvriendinnen. Het enige hart dat hier aanwezig is is het aan stukken gereten hart van Christiaan.

Vrouwen die mannen haten

Wij vrouwen voelen ons zo gerechtvaardigd in onze woede naar mannen toe. We hebben de geschiedenis aan onze kant: eeuwenlange onderdrukking van de vrouw geeft ons meer dan genoeg reden voor een diepe mannenhaat. Dat we al eeuwenlang bijdragen aan dit onrecht jegens vrouwen door te settelen in het compromis, onze zonen naar het leger te sturen en mannen te verleiden tot stompzinnig gedrag vergeten we voor het gemak maar al te graag.

Het eeuwige geklaag van vrouwen over mannen is onverdraaglijk. Vooral het geklaag over seks. Mannen doen alles verkeerd, zou je denken als je toevallig een willekeurig gesprek tussen twee vrouwen hoort. Ze zijn simpel, onbetrouwbaar, veel te snel opgewonden en ze komen allemaal te snel klaar. Geen wonder dat er teveel kinderen op de wereld zijn. Maar werkelijk, wiens schuld is dat eigenlijk? Is het de schuld van de mannen omdat ze hun orgasme niet langer beheersen, of is het de schuld van de vrouwen, die blijkbaar niet langer weten hoe ze ‘nee’ moeten zeggen? Of is er in werkelijkheid geen sprake van schuld, alleen van wederzijds onbegrip? Mannen willen niets liever dan van jou leren hoe ze je het beste kunnen beminnen. Het is wreed om ze die informatie te onthouden en ze vervolgens te verwijten dat ze wat betreft jouw behoeftes in het duister tasten.

Vertwijfelde liefde

Tantraweek in de Ardennen. Een grote groep mannen en vrouwen, op zoek naar antwoorden, liefde en zichzelf. Christiaan is er ook. Alleen. Hij zit er stilletjes bij. ‘Ik ben vreemd gegaan’, bekent hij in de groep. ‘Mijn vrouw heeft me het huis uit gezet. Ik voel me vreselijk schuldig. Ik mis mijn familie. Ik mag zelfs de kinderen niet meer zien.’ Na drie dagen intensief lichaamswerk en ademen breekt hij. Hij ligt in de armen van de leider van de week, een beer van een vent, twee druppels water Hagrid uit Harry Potter, en schreeuwt het uit. ‘Ik wil iemand die me ziet zoals ik ben!’, roept hij vertwijfeld. ‘Iemand die me vertrouwt, van wie ik kan houden, en zij van mij… Ik wil niet meer vechten!’ Iedereen heeft tranen in de ogen bij deze hartekreet, zelfs Hagrid. Als Jennifer dit zou zien, het beeld van twee stoere kerels die huilen over de liefde, zou ze misschien eindelijk begrijpen dat er in wezen geen enkel verschil is tussen mannen en vrouwen.

Billlen Borsten Bewustzijn

Ja, mannen zijn biologisch uitgerust met instincten die hem bewegen tot ander gedrag dan dat van vrouwen. Maar hoe vals is het om hem daarop af te rekenen. Osho zei: ‘Als een man niet twee keer kijkt als er een mooie vrouw langs loopt is er of iets mis met de man, of met de vrouw.’ Duidelijke interesse in het vrouwelijk schoon wordt tegenwoordig als beledigend gezien, dus mannen proberen uit alle macht hun seksuele instincten te onderdrukken. Paradoxaal genoeg leven we in een maatschappij waar mannen voortdurend gebombardeerd worden met seksuele prikkels. Seks is overal. Overal waar je kijkt zie je borsten, billen en uitdagende blikken. Als man kun je geen auto meer kopen zonder geconfronteerd te worden met een halfnaakte vrouw die over de motorkap ligt. In een wereld vol porno, mediageilheid en uitdagende vrouwen is het voor een man bijna niet te doen om rustig te blijven.

Burka

Wat dan? Dan maar een burka? Billen en borsten, volle lippen, zwoele oogopslag verbergen? Vrouwen straffen voor het feit dat ze zo verleidelijk zijn? Mannen straffen voor het feit dat ze zo heftig reageren? Nee, natuurlijk niet. Het is veel eenvoudiger. Vergeef het je man gewoon wanneer hij met open mond naar je borsten staart – hj reageert gewoon primair. Vergeef het hem dat hij zo snel opgewonden raakt – hij leeft in een maatschappij waar zijn instinctieve voortplantingsdrang voortdurend overprikkeld wordt, waar hem niets wordt uitgelegd over seks en hij nauwelijks meer leert van zijn vrienden dan masturberen en porno kijken. Wie legt hem uit wat het betekent om een goede minnaar te zijn? Zijn ouders? Zijn leraar? Zijn opa? De sjamaan van het dorp? Nee. In het Jodendom wordt een stel dat gaat trouwen nog altijd ingewijd in de geheimen van het huwelijk door een rabbi. In hoeverre dat echte wijsheid is weet ik niet, maar het feit dat deze traditie in andere culturen nog steeds levend is illustreert eens te meer de afwezigheid van wijze mannen en vrouwen, zeker als het over seks gaat, in onze maatschappij.

Neem verantwoordelijkheid

Er is maar één manier om deze uitzichtloze strijd te beëindigen. Jij moet het doen. Zeg: ‘Genoeg’ en stop met verwijten maken, met ruzie zoeken. Laat je wraakzucht, minachting en bitterheid jegens het andere geslacht los. Zolang je je mannen- danwel vrouwenhaat blijft projecteren op je partner en ventileren in je relatie zul je niet gelukkig zijn – en je partner ook niet. Je zult altijd goede redenen vinden om je partner te beledigen, om voor de zoveelste keer te verzanden in een slopende tirade van oude koeien. De beslissing om daarmee te stoppen is niet afhankelijk van de uiterlijke omstandigheden. Als je gaat wachten tot mannen zich generaties lang voorbeeldig gedragen en met name jouw man moet bewijzen dat hij je vertrouwen en liefde waard is; als je hem tot het uiterste blijft provoceren, als je hem maar blijft testen voordat je hem je waardering en respect geeft, kun je lang wachten. De volgorde is andersom: schenk hem je vertrouwen, wees eerlijk en open, en je man zal zich als zodanig gaan gedragen. Het heeft lang genoeg geduurd, dit idee dat vrouwen geen macht zouden hebben in een relatie en dus geen verantwoordelijkheid dragen voor de problemen. Dat wentelen in de slachtofferrol is niet langer aantrekkelijk. Het is nonsens dat wij er niets aan kunnen doen. Je kunt er alles aan doen.

We kunnen niet zonder elkaar en we willen niet zonder elkaar. ‘Als er geen vrouwen zouden zijn zou een man nooit een huis bouwen’, zei mijn neefje laatst. Hij heeft helemaal gelijk. Wij zijn elkaars voeding, elkaars inspiratie, elkaars geluk. De tijd om van elkaar te genieten is aangebroken. Lach om de verschillen tussen man en vrouw, de misverstanden en de verwarring. Jennifer en Christiaan zijn weer bij elkaar. ‘En ze leefden nog lang en gelukkig’ is geen sprookje.

8 gedachtes over “De strijd tussen de seksen is voorbij

  1. Ik wil niet generaliseren, maar kan niet ontkennen dat ik opmerk dat veel vrouwen seks inzetten als strategisch machtsmiddel. Of beter gezegd: de belofte van seks. Het verlangen van een man wordt aangewakkerd, er wordt beschikbaarheid gesuggereerd en vervolgens de toegang ontzegd. “Morgen misschien” is dan de verhulde boodschap. Rantsoeneren om het verlangen levend te houden. Wanneer het verlangen ontladen is, vervalt de macht immers tijdelijk. Schaarste als machtsmiddel.

    Wanneer die man zich daar niet meer aan conformeert en elders vindt wat hij zoekt, geeft dat de vrouw het benodigde “slachtofferschap”. Slachtofferschap waarin rechtvaardiging gevonden wordt om die man te beschadigen (zoals het artikel hierboven zo treffend weergeeft).

    Zoals bij iedere macht, resulteert ook deze macht in minachting van het onderwerp van die macht. De man die het lef heeft zich eraan te onttrekken, mag worden vernietigd.

    Lang geleden heb ik besloten hier nooit meer medewerking aan te verlenen. Het leidt vaak tot toenemende inspanningen van sommige vrouwen. Pogingen om me te laten bijten in het voorgehouden aas. Wanneer ik er geen blijk van geef ervoor te vallen, word ik uiteindelijk afgeschreven. Ik ben “geen echte man”.

    Zoals ik al zei, ik wil niet generaliseren en dat doe ik ook niet. Maar een seksuele relatie op basis van gelijkwaardigheid (die alleen kan bestaan als er aanvaard wordt dat er verschillen bestaan in seksuele beleving tussen de partners), een gezonde seksuele realtie dus, zonder machtsmotieven, is voor veel mensen nog steeds niet gemakkelijk te realiseren.

    Mijn vriendin en ik mogen ons tot de gelukkigen rekenen 🙂

      1. Ik ben redelijk bekend met het werk van Barry, maar heb Making Love – sexual love the divine way, nog niet bekeken. Heb er wel het een en ander over gelezen. Ik kan me over het algemeen wel goed vinden in zijn visie.

        Goeie blogs trouwens Sanne!

  2. Het klopt dat vrouwen zelf de verantwoordelijkheid moeten nemen om de strijd tussen de seksen te stoppen. Dan kan inderdaad eindelijk gelijkheid tussen mannen en vrouwen ontstaan. Er ligt alleen zeker ook een rol voor mannen. Ook zij moeten zich bewust worden van hun gedrag. Mannen vervallen namelijk nog steeds te makkelijk in gedrag waarbij ze vrouwen domineren. Bovendien zijn mannelijke waarden in deze wereld nog steeds dominant waardoor het voor vrouwen nog steeds best lastig is om op een natuurlijke manier ‘hun mannetje te staan’. Voor een gelijkwaardige relatie tussen mannen en vrouwen, moet het vrouwelijke en mannelijke in onze wereld een even belangrijke plek in gaan nemen.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s