In het vlees zakken – waarom incarneren zo moeilijk is

Laatst weer zo’n mooie massage gegeven. De cliënt in kwestie was een man met een prachtige uitstraling – een oude ziel, met een diepe stem en heldere ogen, maar met een duidelijk verwaarloosd lichaam. Hij droeg zijn lichaam alsof het ballast was – iets zwaars, waar hij eigenlijk niet goed raad mee wist. Toch kon ik hem goed bereiken. Het was alsof ik door zijn lichaam heen zijn ziel kon aanraken.

Een ronde ziel in een hoekig lichaam

Hij voelde het zelf ook, zei hij na de massage, en was diep ontroerd.
‘Wat is er gebeurd?’ vroeg ik. ‘Waarom zorg je niet beter voor je lichaam?’
‘Pfoe’, zei hij. ‘Waar te beginnen?’
Het verhaal dat volgde, over verwaarlozing in zijn jeugd, traumatische gebeurtenissen en een leven lang zoeken naar veiligheid en zingeving, was even hartverscheurend als herkenbaar.
‘Mijn ziel is te rond voor dit hoekige lichaam’, zei hij.

Waar we vandaan komen

Het lijkt erop dat vooral gevoelige mensen moeite hebben met incarneren. Voor hen is de hoekigheid, de grofheid van het aardse bestaan geen vanzelfsprekendheid, maar iets dat ze tegenstaat. Veel mensen worden geboren met een nog uiterst levendige herinnering aan waar ze vandaan komen. Noem het ‘de bron’, of de geestenwereld. Het is een tijdloze dimensie van liefde en ruimte, zonder polariteit of materie. De ziel is niet gebonden aan een lichaam, maar kan vrij bewegen door tijd en ruimte. Stel je de schok voor wanneer die ziel ineens in een lichaam gedwongen wordt – in een stuk vlees! Een piepklein stukje materie waarbinnen pijn, lijden en het gevoel van afgescheidenheid onvermijdelijk lijken te zijn.

Incarnatie-angst

Wanneer de overgang van de geestenwereld naar de fysieke wereld niet goed verloopt, bijvoorbeeld wanneer je als baby niet de zorg en liefde krijgt die je nodig hebt, ontstaat ‘incarnatie-angst’: angst om in te dalen in het vlees. Veel mensen dragen deze incarnatie-angst een leven lang met zich mee, soms zonder zich daarvan bewust te zijn, maar altijd met vergaande gevolgen voor hoe ze in het leven staan.

Hoe kom ik hier weg?

Dit is het meest voorkomende probleem dat ik bij mijn cliënten tegenkom. Deze man, gevoelig als hij was, had al vroeg in zijn leven de conclusie getrokken: ‘Het doet pijn om een lichaam te hebben, dus ik wil dit lichaam niet.’ In een poging de pijn van incarneren te vermijden had hij zich als het ware teruggetrokken uit zijn lichaam. De behoeften van zijn lichaam – aan aanraking, verzorging, beweging, goed voedsel, frisse lucht – negeerde hij zoveel mogelijk. Hij probeerde uit alle macht wég te komen van zijn lichaam, in plaats van er met zijn hele wezen in te zakken.

De koude werkelijkheid

Stel je voor dat je als klein jongetje of meisje aan de rand van het zwembad staat, wetende dat het water ijskoud is, maar je moet er toch in. Zo voelt het voor de ziel om te incarneren in het lichaam. Wij gaan er in deze cultuur vanuit dat geboren worden betekent dat je incarneert. Niets is minder waar. Incarneren gebeurt in stappen. Het is een geleidelijk proces, waarbij veel mensen hun leven lang niet of maar half incarneren.

Als het lichaam niet bestuurd wordt

De fysieke en emotionele gevolgen van deze incarnatie-angst zijn talrijk. Het lichaam is als een uiterst verfijnde machine dat de ziel nodig heeft als bestuurder. Hoe minder de ziel aanwezig is in het lichaam, des te slechter functioneert het. De verwaarlozing die deze man had meegemaakt in zijn vroege jeugd leidde ertoe dat hij op zijn beurt zijn lichaam ook ging verwaarlozen. Een verwaarloosd lichaam verliest langzaam zijn of haar levenskracht, vitaliteit, weerbaarheid en herstellend vermogen. Daardoor gaat het ook steeds minder aangenaam aanvoelen, wat weer een bevestiging is voor de ziel. ‘Zie je nou wel, het doet pijn om een lichaam te hebben.’

Het is nooit te laat om te incarneren

De weg terug is via de chakra’s. Incarneren gebeurt in zeven stappen. Het begint bij Sahasrara, het Kroonchakra, en eindigt bij Muladhara, het Wortelchakra. Verlichting wil zeggen dat de ziel erin geslaagd is om volledig in te dalen in het lichaam. Het spirituele pad verloopt dus niet (alleen) van beneden naar boven, maar van boven naar beneden. Je zou dit ook ‘The Downward Path’ kunnen noemen.

The Downward Path

Hier volgt een korte opsomming van de verschillende stappen in ‘The Downward Path’, ofwel ‘de weg omlaag’:

  1. Sahasrara, Kroonchakra

Eenheid – de illusie van afgescheidenheid doorzien.

Je herinnert je weer dat je een spiritueel wezen bent dat een fysieke ervaring heeft, al is dat louter intuïtief.

  1. Ajna Chakra, Derde Oog

Bewustzijn – de illusie van begrenzing doorzien.

De tijdelijke bewustzijnsvernauwing die optrad door de schok van de geboorte wordt nu opgeheven. Je vermogen helder te denken en de werkelijkheid te zien zoals ze is wordt weer actief.

  1. Vishuddha, Keelchakra

Eerlijkheid – de illusie van concepten doorzien.

Je stopt met pogingen de werkelijkheid te ordenen door middel van gedachten en concepten. Je leert om trouw te zijn aan je eigen waarheid en die op een kalme, waardige manier te delen met anderen.

  1. Anahata, Hartchakra

Liefde – de illusie van gehechtheid doorzien.

Je ontwikkelt het vermogen om liefde te ervaren op een aardse, menselijke manier, namelijk via relaties. Je leert je te verbinden met anderen en daarin eenheid te ervaren. Tegelijkertijd verlies je jezelf niet in relaties, omdat je weet dat je al heel bent en altijd verbonden met de Bron.

  1. Manipura Chakra, Solar Plexus

Ware macht – de illusie van valse macht doorzien.

In dit stadium krijg je steeds meer door hoe de aardse werkelijkheid werkt. Je raakt vertrouwd met de spelregels en weet hoe dingen naar je hand te zetten op speelse en zachtmoedige wijze. Tegelijkertijd weet je dankzij de voorgaande fases van incarnatie hoe belangrijk het is deze macht niet voor eigen gewin te gebruiken.

  1. Svadisthana Chakra, Hara

Passie – Meesterschap.

Hier komt je creativiteit volledig tot bloei. Je weet hoe je dingen moet manifesteren en geniet steeds meer van zowel het proces als het resultaat. Je gaat het lichaam herkennen als een fantastisch instrument, maar omdat je de voorgaande vijf fases hebt geïntegreerd: eenheid, bewustzijn, helderheid, eerlijkheid, liefde en macht, ben je in staat om je niet te verliezen in de intensiteit van je passie.

  1. Muladhara, Basischakra

Ontmoeting met de Moeder – dienstbaarheid.

Dit is de ultieme staat die je als aardse ziel kunt bereiken. Je bent nu volledig geïncarneerd. Je bent er nu klaar voor om Moeder Aarde te ontmoeten. Zij kan je nu inwijden in haar geheimen. De wonderen der natuur zullen zich voor je openen. Je leert hoe voor het leven op aarde te zorgen, inclusief je eigen lichaam. Je wordt een Earth Keeper, ofwel: een beschermer van de aarde.

Kracht en passie

Mijn cliënt was er in de loop van zijn leven in geslaagd om helemaal tot het 4e niveau af te dalen. Hij wist heel goed waar hij vandaan kwam, hij had een uiterst heldere kijk op het leven, hij was goudeerlijk, scherp en welbespraakt en hij wilde niets liever dan zijn liefde met de wereld delen. Alleen was hij bang om echt te gaan staan voor wie hij was, om zijn kracht en passie helemaal te omarmen en zijn taak als Earth Keeper op zich te nemen.

Levenstaak

Incarneren vereist moed. Want macht kan misbruikt worden, passie kan verslavend zijn en het voor de aarde zorgen kan in deze tijd als een onmogelijke opgave aanvoelen. En toch is het mogelijk. Toen ik afscheid nam van mijn cliënt straalde hij van blijdschap. Hij omhelsde me stevig en liep weg met een krachtige pas. Niks verwaarloosd, vermoeid lichaam. Een man met een missie!

—————————————————————————————————————-

Voor een uitgebreide beschrijving van ‘The Downward Path’ (in het Engels) ga naar: https://sanneburger.com/2017/11/21/the-downward-path/

————————————————————————————————————–

Dit is een artikel die in de Koorddanser verscheen, december 2018: https://kd.nl/2018/12/04/waarom-incarneren-zo-moeilijk/

————————————————————————————————————–

Sanne Burger is schrijfster, masseuse en coach. Voor individuele sessies: kijk onder het kopje ‘Massage’ en ‘Coaching’. Voor trainingen en cursussen kijk op ‘Agenda’.

Een gedachte over “In het vlees zakken – waarom incarneren zo moeilijk is

  1. Zóó herkenbaar. De pijn van incarneren in deze grof trillende wereld vd vorm waar Liefde en Licht achter sluiers verborgen wordt.
    Tegelijk die levende, hoogste wens om de energie van Thuis hier volledig te brengen. Het hier te leven. Licht in de stof, Geest in de materie.
    Incarneren dus, als missie.
    Voorwaar geen kattenpis.

    In verbinding,
    Yolinde Galama

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s