76 pagina's
12 artikelen

Waarom is waardig sterven niet langer een vanzelfsprekendheid in onze cultuur? In twaalf essays onderzoekt Sanne rouw, sterven en de dood, zowel vanuit het bed van de patiënt als vanuit de bredere maatschappelijke vraag hoe wij op collectief niveau met sterven omgaan.
Aan de orde komen het recht om op natuurlijke wijze te sterven, palliatieve sedatie en de manier waarop het stervensproces in onze tijd is verhuisd van de huiskamer naar de instelling – weggestopt achter protocollen, plastic en professionele glimlachen. Er is ook ruimte voor het kleinere, het bijna onopmerkelijke: een verlamde man die ’s nachts droomt dat hij over de boomtoppen van zijn geliefde bos vliegt, een begrafenis die zich in gedachten al voltrekt lang voordat het zover is, of de stilte op de gang van een verzorgingstehuis.

Sanne schrijft met voelbare betrokkenheid over een onderwerp waar de meeste mensen liever niet te lang bij stilstaan, zonder de ongemakkelijke kanten van sterven te vermijden en zonder de stilte, schoonheid en verbondenheid die het sterven en de dood kunnen oproepen, uit het oog te verliezen. Dit is een boek voor wie zelf een dierbare heeft verloren of begeleid en voor iedereen die zich wil voorbereiden op het enige dat onvermijdelijk is in het leven.