137 pagina's
25 artikelen

Op een boerderij in Noorwegen verzamelt een heel dorp zich om afscheid te nemen van een man die te vroeg is gestorven. Er wordt zwijgend koffie geschonken, iemand hakt hout voor de kachel en niemand weet goed wat te zeggen – behalve de dieren op het erf, die zich niets aantrekken van de rouw en gewoon doorgaan met grazen. Het is een van de vijfentwintig persoonlijke verhalen die Sanne Burger bundelt in 'De man die de wil om lief te hebben kwijtraakte', aangevuld met het gedicht ‘Ik kan niet blijven’.

De verhalen spelen zich af in Nederland, Noorwegen, Egypte en Spanje – plekken waar Sanne in de loop van haar leven heeft gewoond. De titelnovelle portretteert een man die, na een jeugd vol tegenstrijdige boodschappen over wat liefde inhoudt, ontdekt dat hij niet meer weet hoe hij moet liefhebben. Andere verhalen kijken door de ogen van een kind voor het eerst naar de dood, beschrijven een moeder die haar dochter na jaren laat gaan, eren haar oma die haar kinderen redde van het Jappenkamp en verbazen zich over de absurditeit van deze werkelijkheid en het onrecht in de wereld. Steeds keert een en dezelfde vraag terug: wat kost het om trouw te blijven aan jezelf en wat kost het om dat juist niet te doen?

Deze verhalen verklaren zichzelf niet. Ze laten de lezer op dezelfde manier achter als het leven vaak doet: met meer vragen dan antwoorden en met de stille hoop dat, ondanks alles wat onderweg verloren gaat, de liefde overeind blijft.