Magische moringa

Sanne Burger

12 maart 2024

Ik leef in een magisch universum. Mijn kennis over wat gezond is en wat niet, is gestoeld op een bonte verzameling van mythes, bijzondere verhalen en persoonlijke ervaringen. Bijvoorbeeld, waarom geloof ik heilig in moringa?
Nou, ten eerste door de naam. Moringa rolt zo lekker van de tong, maar hij wordt ook nog eens The Miracle Tree genoemd. Daarnaast komt het ook door hoe ik ermee in aanraking kwam.

De eerste keer was op 3000 meter hoogte in de Andes in Peru. Ik was met een paar mensen op bezoek bij vrienden die daar een hostel aan het bouwen waren. Trots lieten ze ons zien wat ze allemaal al gedaan hadden. Met name de tuin was prachtig, ze hadden er al van alles geplant. Mijn blik viel op een vijftal sierlijke boompjes van ongeveer een meter hoog, met sierlijk gevormde, donkergroene bladeren.
Ik vroeg: “Goh, wat is dat? Dat heb ik nog nooit gezien.”
Thomas, de heer des huizes, klaarde helemaal op en zei: “Dat is moringa! Ik ga hier moringa kweken. Moringa wordt ook wel the miracle tree genoemd, omdat het kanker geneest. In feite geneest het alle ziekten, zo geneeskrachtig is deze boom. Het is een geschenk van de natuur.”
Nu had ik dat wel vaker gehoord over van alles en nog wat, dus ik vroeg wat sceptisch: “Hoe weet je dat?”
“Nou”, vertelde Thomas enthousiast, alsof hij had gehoopt dat ik die vraag zou stellen, “ik was een paar jaar geleden in Tibet en daar ontmoette ik hoog in de bergen een boeddhistische lama. Hij was een verlichte meester. We werden vrienden en hij vertelde me in de periode dat ik bij hem was zijn levensverhaal. Jaren eerder had hij een ernstige vorm van kanker gekregen en hij had zichzelf genezen door gedurende een bepaalde tijd iedere dag moringapoeder in te nemen.”
Ik vond het een supergaaf verhaal en ik kende Thomas goed genoeg om te weten dat hij nooit zo’n verhaal zou vertellen als het niet waar was. Sindsdien heeft moringa voor mij een magische klank.

De tweede keer dat ik met moringa in aanraking kwam was jaren later, toen ik in Zuid Spanje woonde. Ik huurde in die tijd een klein studiootje op het erf van Uwe, een Duitser met heel veel verstand van kruiden, planten en bomen. Iedere ochtend ging hij met zijn geiten en zijn basura (een Indiase bamboefluit, een prachtexemplaar die hij van zijn muziekleraar had gekregen, die weer een leerling van Sri Hariprasad Chaurasia was) de bergen in en speelde hij urenlang. Hij was zo goed, dat de vogels in de takken van de dichtstbijzijnde boom gingen zitten om naar hem te luisteren. Een keer naderde voorzichtig een hertje. Uwe speelde rustig door. Op een gegeven moment kwam ze zo dichtbij dat haar fluwelen neus die van hem bijna raakte. Hij kon haar adem op zijn gezicht voelen. Blij als een kind kwam hij terug van zijn tocht.
“I think I am making progress”, zei hij.
Uwe had een spectaculaire terrastuin, die hij eigenhandig had gebouwd in de dertig jaar dat hij daar al woonde. Het stond vol met fruitbomen, bananen en cactussen (ja, ook wachuma), struiken met exotische vruchten en honderden aloe arbolescence planten – ook een bijzonder geneeskrachtig middel, trouwens. Van de aloe arbolescence maakte hij ook medicijn, maar dat is een ander verhaal.
In een van de vele zelfgebouwde schuurtjes die op het erf stonden, vond ik op een gegeven moment hele lange, witte, driekantige zaadhulzen. Ze hingen in een rij aan een touw aan het lage plafond. Ze waren wel 30 of 40 centimeter lang.
“Hé, wat zijn dit?” vroeg ik aan Uwe. Zijn gezicht klaarde op bij die vraag, net als dat van Thomas destijds.
“Oh, dat!” zei Uwe. “Dat is moringazaad!”
“Wat gaaf”, zei ik tegen hem. “Hoe kom je hieraan?”
“Die heb ik van mijn eigen bomen geplukt”, zei hij.
“Kijk!” en hij gebaarde naar een veldje aan de buitenrand van het erf. Nu zag ik het pas, daar stonden twee kleine moringaboompjes, net als de boompjes in Peru, jaren eerder.
“Dit zijn nog maar baby’s,” zei Uwe, “maar een paar jaar geleden had ik er acht! Daar stonden ze – hij wuifde een andere richting op – en ze waren groot, wel vijf meter hoog! Daar zijn deze zaadhulzen van. Want weet je, met moringa kunnen we de wereldhonger oplossen. Een theelepeltje moringa per dag en je krijgt genoeg vitaminen, mineralen en alles wat je nodig hebt binnen om gezond te worden en te blijven. Dat is mijn droom. Als wij in het westen genoeg moringa kweken, dan kunnen we de hongersnood in Afrika en overal oplossen. Als er rijst is en moringapoeder, dan hoeft niemand meer van de honger om te komen. Dat zou nog eens goed ontwikkelingswerk zijn!”
“Wat is er met die acht bomen gebeurd?” vroeg ik.
Zijn gezicht betrok, hij keek naar beneden en hij zei: “De vorst. Je weet, het vriest hier bijna nooit, maar die nacht stormde het, de wind kwam uit het noorden en het regende ook nog. Alle acht bomen stierven in een nacht. Daar konden ze niet tegen. Ik kon ze niet redden.”
“Mag ik het ook proberen?” vroeg ik aan hem.
“Maar natuurlijk!” zei Uwe en hij gaf me vijf zaadhulzen, met twintig, dertig zaden in elk. Het waren magische zaden, ik had nog nooit zoiets gezien. Ze waren driehoekig, vrij groot en ze hadden witte vleugeltjes, aan drie kanten. “That’s because they can fly!” zei Uwe lachend.
Ik plantte ongeveer twintig zaden. Er kwamen maar drie plantjes op. Misschien omdat het te heet was – het was midzomer en boven de 40 graden. Jammer genoeg moest ik weg toen de drie plantjes nog maar klein waren. Ik gaf ze aan Uwe en hoopte dat ze het zouden redden. In ieder geval hadden ze iemand die goed voor ze zou zorgen.

Nog steeds heb ik drie van de vijf zaadhulzen. Ze liggen in een doek gewikkeld in een la bij mij thuis. Op een dag heb ik een eigen stukje land met het perfecte klimaat en dan ga ik mijn eigen moringabomen kweken en Uwe helpen de wereldhonger op te lossen. Maar in tussentijd heb ik Moringa’s Finest, een bedrijf in Nederland dat moringa kweekt en importeert uit India. Hun poeder is van de hoogste kwaliteit. Ik gebruik het zelf veel en raad het iedereen aan!
Een theelepeltje moringapoeder in je ochtendsmoothie, in je saladedressing, of ter ondersteuning van het vasten. Of maak moringapesto: meng moringapoeder met olijfolie, knoflook en citroensap, of drink er thee van, of eet de tabletten als je het te groen vindt smaken om in je eten te doen.
Gebruik het als je ziek bent, als je wilt reinigen, als je meer energie wilt – gebruik het altijd en overal, want moringa is magisch en het geneest alles. Moringa is meer dan medicijn. Het is levenselixer.

Sanne Burger
sanneburger.com

Website Moringa’s Finest: Moringa’s Finest

0 reacties

Geef een reactie

You might like this too …

Niet alle mensen deugen

Niet alle mensen deugen

Naomi Wolf, schrijfster en voorvechtster voor vrouwenrechten, schrijft in haar indringende boek ‘Oog in oog met het...

Tussen de wal en het schip

Tussen de wal en het schip

Stel je voor, je leeft je leven, je doet je ding, alles kabbelt lekker voort en ineens word je ziek. Je voelt een...