Ik verwachtte veel van verlichting. Zeg nou zelf, de marketing van verlichting is echt goed. In alle heilige boeken staat dat je in eeuwige gelukzaligheid zult verkeren. Nou, dat is mooi niet waar. Verlicht zijn is als op een vakantie gaan die nooit eindigt, maar dan wel op een plek die onverdraaglijk saai is. Elke dag is hetzelfde. Je wacht alleen maar op de volgende dag in je strandstoel aan de zee. Ja, eigenlijk voel ik me een beetje bedrogen door Gods marketingteam, in die zin dat … Nou ja, het is gewoon niet leuk.
Weet je wat ik het meeste mis?
1. Woede
Oh, dat heerlijke gevoel van boos zijn. Ik mis het gevoel van gelijk hebben, boos zijn over onrecht, of over iets wat iemand je heeft aangedaan. Dat geeft je het gevoel dat je leeft, weet je. Echt, je mist het pas als je het kwijt bent. Woede doet je de eeuwigheid vergeten, het doet je vergeten hoe willekeurig alles is. Het geeft je het gevoel dat je belangrijk bent, dat je leven belangrijk is, dat andere mensen belangrijk zijn.
2. Eigendunk
Oh, die eigendunk. Ja, die mis ik echt. Het is zo saai om te weten dat je niet belangrijk bent, want als je dat eenmaal weet, doet niets er meer toe. Been there, done that … en nu is er alleen nog complete verveling. Er valt niets meer te veranderen, niets meer te krijgen, niets meer te verbeteren, niets meer om trots op te zijn. Nee, de afwezigheid van eigendunk is echt balen.
3. Verzoeningsseks
Natuurlijk mis ik alle aspecten van seks, maar toch vooral verzoeningsseks – de perfecte combinatie van emotie en lust. Ja, natuurlijk kun je seks hebben als je verlicht bent, maar het is gewoon niet hetzelfde. Tantrische seks … pfff. Seks zonder bezitterigheid, jaloezie of hunkering … Weet je, het is gewoon saai. Ja, door seks kun je opgaan in eeuwige gelukzaligheid, maar ik ben al verlicht, dus ik verkeer al in eeuwige gelukzaligheid, dus wat maakt het dan nog uit? Vergelijk dat met verzoeningsseks, wanneer je ruzie hebt gehad, geprobeerd hebt elkaar te verlaten en dan na een dag of een week van intense pijn en innerlijke strijd beseft hoeveel je van elkaar houdt en weer naar elkaar toe rent en verzoeningsseks hebt. Oh man, die hevige tegenstelling, die verrukkelijke polariteit, waardoor alles intenser aanvoelt … dat mis ik echt.
4. Verdriet
Ik herinner me hoe ik kon huilen om verdrietige dingen toen ik nog niet verlicht was. Ik zag een bedelaar op straat, of dat mijn moeder verdrietig was, of een boomstronk van een oude eikenboom die geveld was, of ik zag het onrecht in de wereld … Het maakte me verdrietig en tegelijkertijd ontstak het een diep gevoel van liefde in mijn hart. Dat was een bijzonder soort liefde, weet je. Nu ik verlicht ben, hou ik van alles en iedereen … er is geen onderscheid meer. Nee, de exclusieve liefde die voortkomt uit verdriet gaat veel dieper. Ja, ik weet het, nu BEN ik liefde, maar dat is gewoon niet hetzelfde als liefhebben. Ik kan het tegen niks afzetten. Ik kan het nergens mee vergelijken. Het is saai.
5. Liederlijkheid
Ik mis dat gevoel van gewoon losgaan met eten en drinken. Oh, ik herinner me hoe goed een enorme maaltijd voelde, of mezelf volproppen met chocola, taart of ijs, of dronken worden met vrienden en toegeven aan het verlangen om de controle te verliezen. Oh, die zalige carb-coma’s. Nu kan ik eten en drinken wat ik wil, alles is hier in overvloed, maar het geeft gewoon niet meer diezelfde voldoening, omdat er om te beginnen geen verlangen is. Wat een pech.
6. Drugs gebruiken
I tell you, een goede lsd-trip is beter dan verlicht zijn. Weet je waarom? Omdat je plotseling aan de andere kant van het spectrum terechtkomt. Als onverlichte is er tenminste nog een spectrum! Aan de ene kant ben je ongelukkig, maak je moeilijke tijden door, heb je zorgen en problemen – en dat alles mis ik niet – en aan de andere kant is er lsd – of mdma, of truffels, of wat voor geestverruimend middel dan ook – en je kunt de sterren aanraken, begrijpt opeens alles en dat is allemaal zo nieuw en anders – in plaats van wanneer je al verlicht bent en dat allemaal al weet. Ja, ik ben de sterren, ik ben eeuwig, ik zie de waarheid van alles, ik zie dat alles in perfecte balans is, maar het maakt me niet meer enthousiast. Het komt me niet meer voor als groots of extatisch. Ik weet niet eens meer hoe het voelt om extatisch te zijn. Het is te lang geleden!
7. Gehechtheid
Ik mis dat gevoel van gehechtheid – dat gevoel dat je hebt wanneer je denkt dat je niet zonder iemand of iets kunt leven. Gehechtheid is gewoon zo’n heerlijk gevoel! Het veilige gevoel van ergens bij horen, waarbij dat ‘ergens’ heel exclusief is, in plaats van ‘ik maak deel uit van het universum’. Weet je hoe groot het universum is? Toen ik jong was, was ik zo gehecht aan mijn familie, mijn partner, mijn huisdieren, mijn huis en mijn tuin, aan bepaalde spullen die ik had, zoals mijn auto of mijn oorbellen. En nu ben ik nergens meer aan gehecht! Het zou me niets kunnen schelen als ik zou verliezen wat ik heb – dus wat is het dan waard?
8. Series bingewatchen
Die momenten waarop je gewoon verdwijnt in het verhaal van iemand anders. Tegenwoordig weet ik dat alles een illusie is, ik besta zelf niet eens, dus bingewatchen verandert die toestand niet. Maar vroeger, wanneer ik achter elkaar een heel seizoen van bijvoorbeeld Game of Thrones keek, vergat ik mezelf en mijn problemen helemaal – en dat was zo’n opluchting, omdat ik normaal gesproken zo met mezelf en mijn problemen bezig was. Nu is er geen opluchting meer, omdat er geen zelf meer is en omdat er geen problemen meer zijn. Het is allemaal een pot nat. Ik kan mezelf niet meer verliezen, omdat ik niet meer besta. Zo jammer, het verpest helemaal het plezier van series bingewatchen. Echt, als je verlicht bent, duren de avonden veel te lang, vooral in de winter.
9. Nieuwsgierigheid
Oh, die ongebreidelde nieuwsgierigheid naar hoe anderen over me dachten, wat andere mensen in het geheim deden, wat de geheimen van het universum waren, of die en die het nog met elkaar deden, hoe iets werkte, wat de betekenis van iets was … de fascinatie van een nieuw iemand ontmoeten en alles van die persoon willen weten … dromen over zelfkennis, meer kennis, andere kennis, diepere kennis. Weg, het is allemaal weg. Verlichting heeft het verpest. Er valt niks meer te ontdekken want ik ben alomtegenwoordig bewustzijn. Nou, lekker dan.
10. Voldoening
Vroeger, wanneer ik ergens in slaagde, geloofde ik dat IK dat had gedaan. Het was dankzij mij en mijn ongelooflijke inzet, mijn talenten, mijn vaardigheden, mijn toewijding dat dit succes tot stand kwam – dacht ik. Dat idee van ‘Ik heb het heel goed gedaan’… oh, dat voelde zo goed, ook al was het een complete illusie – maar dat wist ik toen nog niet! Ik ben een druppel in de oceaan die denkt dat hij de golf creëert waar hij deel van uitmaakt. Zucht. Saaaai.
11. Verliefd zijn
En last but not least: verliefd zijn. Oh, hoe kunnen wij mensen onszelf compleet verliezen in elkaar. Hoe gek zijn we op elkaar! En ja, het is echt gek, want het is allemaal projectie, maar zolang je daar niet bewust van bent, is het verrukkelijk. Het is werkelijk waar de beste obsessie die er is in het korte, onverlichte leven dat we leiden. Het bevrijdt ons van de middelmatigheid van het bestaan. Het lijkt in de verte misschien zelfs op verlichting, want ineens voel je je heel en compleet, zorgeloos en vrij – tenminste, als die ander je liefde beantwoordt, waardoor er ook nog een element van spanning en avontuur aan toegevoegd wordt. Nou, laat me je vertellen, verliefd zijn is veel leuker dan verlicht zijn.
Overweeg dit, mijn beste medemens. Ik zeg dit uit verlicht mededogen, uit pure compassie – dat dan weer wel. Ik raad iedereen aan die overweegt verlicht te worden, dit serieus te heroverwegen. Ik raad je aan om in je volgende leven NIET verlicht te worden, maar rockster. Rockster en goeroe zijn is toch min of meer hetzelfde: je staat in het middelpunt van de belangstelling, iedereen bewondert je, je hebt altijd aandacht en geld genoeg – alleen kun je als rockster nog steeds genieten van de goede dingen in het leven, zonder dat je van je voetstuk valt. Ik ga het in mijn volgende leven zeker niet nog eens doen, verlicht zijn. Ik ga vragen om een andere opdracht, en als ik geen rockster mag worden, kies ik misschien gewoon voor een normaal, fijn leven in een rijk land, met een goed stel hersens, een gezond lichaam en een fijn gezin. Of misschien wil ik toch een boom worden. Of een hond. Maar in ieder geval niet verlicht!
Sanne Burger
sanneburger.com







