Er is een nieuwe hype in de spirituele wereld: steeds meer bekende en minder bekende mensen bekeren zich vrij plotseling tot Jezus. De afgelopen jaren leerden we deze mensen kennen via podcasts, interviews, social media, demonstraties, drumcirkels, ceremonies, geheime bijeenkomsten en grote events, waar ze actie voerden tegen de overheidsmaatregelen, vochten voor onze vrijheid en protesteerden tegen de covidprikken, de QR-codes en de buitensluiting van ongevaccineerden. Nu belijden ze hun nieuwe geloof met evenveel hartstocht, maar met een hele andere boodschap: “Jezus is voor jouw zonden gestorven. Als je Jezus aanneemt als jouw verlosser, krijg je toegang tot het koninkrijk van God en zal Hij je beschermen. Dat is de waarheid en als je dat niet gelooft, zul je ten prooi vallen aan de verleiding van Satan en voor altijd verloren zijn.”

Huh? Ik dacht altijd dat mensen die de covidpandemie doorzagen, begenadigd waren met een sterk intellect, een goed ontwikkeld realiteitsbesef, een voorliefde voor logisch denken en groot respect voor de feiten – anders zouden ze de hoax niet doorzien hebben, toch? Dus ik had nooit gedacht dat juist zij zouden vallen voor iets dat in mijn ogen zo onlogisch is. Hoe kan dat?
Neem nou alleen al de zin: “Jezus is voor jouw zonden gestorven.” Daarmee is voor de nieuwe gelovigen de kous af, einde discussie, case closed, terwijl ik ze alleen maar met open mond aan kan staren. Wát zei je nou net?
Maar … wij zijn toch van het weten en niet van het geloven? Wij debunken toch alles wat een geloof is – zoals virussen of eenhoorns of de onfeilbaarheid van de medische industrie en de goede bedoelingen van de overheid en de waarachtigheid van de media – als het niet door de feiten ondersteund wordt? Wij zijn toch van de feiten, niet van de aannames?
Alleen al in deze zin zitten namelijk twee gigantische aannames: 1. dat ik zondig ben en 2. dat het mogelijk is dat iemand voor mijn zonden sterft, nota bene 2000 jaar voordat ik geboren ben! Nog los van de vraag wie die Jezus dan wel niet is, maken deze twee aannames deze zin op zijn minst raadselachtig en op zijn ergst onzinnig.

Wat betreft de eerste aanname: hoe weet je dat ik zondig ben? Oh, iedereen wordt zondig geboren? Joh, heb je wel eens een pasgeboren baby’tje gezien? Nee, zeker. Oh, de mens is per definitie zondig? Hoezo? Daar ben ik het niet mee eens! Volgens mij wordt ieder mens onschuldig geboren en is ieder mens in essentie liefdevol en zorgzaam. Ja, natuurlijk kan een mens fouten maken, maar als hij dat doet, is hij nog steeds niet zondig! Hij is echter wel zelf verantwoordelijkheid voor de gevolgen en het is aan hem om het op te lossen. Alleen een kind gaat ervan uit dat papa het wel zal oplossen als hij een bal door de ruit van de buren schopt. Dus hoe zit dat bij jullie? Sinds wanneer hebben jullie het kinderlijke geloof aangenomen dat Jezus het wel zal oplossen – nee, dat hij het al opgelost heeft?
En wat betreft de tweede aanname, dat Jezus voor mijn zonden gestorven zou zijn: hoe dan? Hoe zie je dat voor je? Dat is toch per definitie godsonmogelijk? En daarbij, heb ik daarom gevraagd, in de hemel, 2000 jaar geleden of in een andere dimensie? No way! Dat weet ik zeker, want ik wil helemaal niet dat Jezus of wie dan ook voor mijn zonden sterft. Ik moet er niet aan denken! Ik los mijn problemen zelf wel op, want ik weet hoe dat gaat als iemand zich voor mij opoffert: vroeg of laat komt de aap uit de mouw en blijkt dat hij toch vindt dat ik hem iets verschuldigd ben. “Na alles wat ik voor je gedaan heb, moet je mij toch op zijn minst als je verlosser aannemen.” Ja, doei, Jezus. Ik heb je niks gevraagd, van mij had het niet gehoeven, ik zag dit al aankomen, dus laat mij met rust.
Ik heb duidelijk niks met het zondebesef van mensen die in Jezus geloven, noch met het uitbesteden van verantwoordelijkheid. Maar mijn zelfvertrouwen en vertrouwen in de goedheid van de mens worden niet gewaardeerd door de gelovigen, want “niets is bedrieglijker dan het hart”, citeerde iemand op social media Jeremiah uit de Bijbel.

Huh? Ik word blijkbaar niet geacht om op de goedheid van mijn eigen hart te vertrouwen. En ook niet op mijn intelligentie of wijsheid, lees ik elders. Iemand anders citeert Korinthiërs: “In zijn grote wijsheid wist God dat de wereld Hem middels haar eigen wijsheid niet kon vinden en besloot Hij die mensen te redden die de ‘onzinnige boodschap’ geloofden dat Christus voor hen aan het kruis was gestorven.”
Ja, er staat echt ‘onzinnige boodschap’. Daar kan ik weinig tegenin brengen: als je bereid bent om een onzinnige boodschap als waar aan te nemen, dan zal God je redden en anders niet. Dat staat er. En mensen gaan daarvoor? Ja, blijkbaar.
“Ik zal de wijsheid van de wijze mensen en het inzicht van de verstandigen vernietigen”, zegt God verder nog in Korinthiërs. Nou nou. “Het ‘dwaze’ van God is wijzer dan wat mensen kunnen bedenken en het ‘zwakke’ van God heeft meer kracht dan de mensen”, staat er. “God heeft de zwakken van de wereld uitgekozen om de sterken te beschamen. Hij heeft het onaanzienlijke en verachtelijke van de wereld uitgekozen om wat in de wereld belangrijk is, buitenspel te zetten.”
Het lijkt erop dat deze God niet echt een hoge dunk van mensen heeft. Waarschijnlijk hebben de mensen die in zo’n God geloven ook niet zo’n hoge dunk van zichzelf. Ik denk, wellicht heel oneerbiedig, dat het negatieve mensbeeld dat die God neerzet een reflectie is van het negatieve zelfbeeld van diezelfde mensen. Ja, nederigheid is een deugd, maar zelfafwijzing is iets heel anders. Wat ik hierboven lees, is pure zelfafwijzing. Geen wonder dat die mensen zoeken naar verlossing – ze geloven dat ze verachtelijk zijn! Hoe verleidelijk is het dan om te geloven in een verlosser, die je zal verlossen van de pijn.

Nu is de mens inderdaad in staat tot verachtelijke dingen, maar paradoxaal genoeg vinden de allerergste dingen plaats in de schaduw van religie: achter het altaar, in de kloosters, de weeshuizen en de donkere kelders van het Vaticaan. De afgelopen jaren is door ontelbare getuigenissen het omvangrijke misbruik door priesters binnen de katholieke kerk naar buiten gekomen. Dat was niet incidenteel, maar structureel. De paus, de grote baas van de kerk, wist ervan, maar zorgde ervoor dat het verborgen bleef.
In 2023 kwam de Belgische documentaireserie ‘Godvergeten’ uit, over het seksuele misbruik binnen de Belgische katholieke kerk, maar ook in Nederland gebeurt het, uiteraard. Het gebeurt overal ter wereld. In 2006 kwam de documentaire Deliver us from Evil uit, waarin priester Oliver O’Grady gevolgd wordt. O’Grady misbruikte tientallen kinderen in Californië, zat een paar jaar in de gevangenis en werd vervolgens door de kerk overgeplaatst naar Ierland, waar hij zijn eigen parochie kreeg.
Deze mensen geloofden allemaal ook heilig in Jezus. Maar wacht, was het niet zo dat als je Jezus aannam als je verlosser, Hij je zou beschermen tegen de verleidingen van Satan? Nou, dat is bij deze mensen duidelijk niet gelukt. Daarom geloof ik niet dat je gered of beschermd zult worden, als je maar in Jezus gelooft. Mijn hart en mijn verstand zeggen allebei: dat is niet logisch, want de feiten spreken het tegen. Ik ben heel benieuwd hoe de nieuwe gelovigen dit zien.

Sanne Burger
sanneburger.com

Het lied van Robert Long (1974): ROBERT LONG – JEZUS REDT